Amy had een onrustige nacht. Ik dacht dat ze misschien zaterdag te veel gedaan had. Zwemmen en volleybal kijken ….. .
Maar omdat ze vanmorgen zo’n pijn had aan haar oor en omdat ze verhoging had (38) toch maar even de huisartsenpost gebeld.
We mochten meteen komen en werden geholpen door een vriendelijke dokter. Oorontsteking. Alleen ….. wat is het protocol in zo’n situatie voor een kindje met Mito ? De arts wist het niet en tot mijn schande moest ik bekennen dat ik het ook niet weet. Tja, ik weet natuurlijk dat ze minder energie heeft om tegen een ziekte te vechten ….. maar verder ….. .
Zijn advies was daarom om door te gaan zoals we al bezig waren …. paracetamol, neusspray en lidocaïne tegen de pijn.
Ons arme meisje. De hele dag heeft ze op de bank gelegen. Ze heeft veel gehuild, ze had zo’n pijn, soms viel ze even in slaap. Haar verhoging is alleen maar opgelopen tot 38,7
Je voelt je zo machteloos. En als ze dan ook nog gaat zeggen dat haar hartje pijn doet, en ze precies ook aangeeft waar. Nou, dan slaat je eigen hart een paar slagen over. Gelukkig heeft ze het daar niet meer over gehad.
Wel pijn in haar benen ….. ze kon niet meer staan. Maar dat is een symptoom dat we kennen van Amy als ze vermoeid is.
Ze ligt nu in bed en nu maar hopen dat ze de nacht een beetje goed doorkomt, dan heb ik misschien ook een beetje een goede nacht. Ik verwacht dat ze wel een paar keer komt. Dan zal ik haar helpen waar ik kan met de thermometer, een zetpil en een druppeltje …. .
Groetjes mama Audrey